میگن خدا همین وراست           تو ذهنه خوابه من و توست

یه جایی که تا برسی          میگن که دیره هو برو

میگن اگه صداش کنی          به قلبه تو سر می زنه

چه قدر صدات کنم خدا بیا که پایانه منه

 تو گریه ی ستاره ها             سررو جاده  ها میزارم

نمیاد صدا ی پاد رو به اسمون میبارم

من نسشتم بعده پایان                  تو بیا منو شروع کن

مثه باران تا کی ببارم                    تو غروره من کمی طلوع کن

پنجره ی امیدمو رو به خدا باز می کنم        

اونم منو نمی بینه گریه رو اغاز می کنم

تو التهاب گم شدن              کسی به یاده من نبود

دنباله رده پای تو             منو به انتها رسوند

افتادم از چشمه خدا                 شکسته باله لحظه ها

تکه کرده غمه دنیا               رو دله خسته هو تنهام

منم اونکه مونده پاییز          زیره بارونو جدایی

تو منو ببخش خدایا

جز تو هیچ کسی

خدایی

به گورستان نظر کردم کم و بیش                  بدیدم حال دولت مرد و درویش

نه درویشی به دنیا بی کفن ماند                    نه دولت مرد برد از یک کفن بیش

اگر خواهم غمه دل با تو گویم جا نمی یابم

اگر جایی شود پیدا تو را تنها نمی یابم

اگر جایی شود پیدا هو من یابم تو را تنها

زشادی دستو پا گم می کنم خود را نمی یابم  

     گذشت زمان بر آن ها که منتظر مي مانند بسيار کند

بر آن ها که مي هراسند بسيار تند

 بر آن ها که زانوي غم در بغل مي گيرند بسيار طولاني

و بر آن ها که به سرخوشي مي گذرانند بسيار کوتاه است

اما،

 بر آن ها که عشق مي ورزند،

     زمان را آغاز و پاياني نيست

هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک غرال شروع به دويدن ميکند

و مي داند سرعتش بايد از يک شير بيشتر باشد تا کشته نشود .

هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک شير شروع به دويدن مي کند

و مي داند که بايد سريع تر از آن غزال بدود تا از گرسنگي نمیرد.

مهم نيست غزال هستي يا شير

با طلوع خورشيد دويدن را آغاز کن.

زندگي دفتري از خاطرهاست ...

يک نفر در دل شب ،

يک نفر در دل خاک ...

يک نفر همدم خوشبختي هاست ،

يک نفر همسفر سختي هاست ،

چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد...

ما همه همسفريم

نمي گويم فراموشم مكن هرگز

ولي گاهي بياد آور

رفيقي را كه ميداني نخواهي رفت از يادش